ABSTRAK
Ang pag-aaral na ito ay sinuri ang implementasyon ng mga gawain sa pagsulat na nakaangkop sa konteksto sa kasanayan sa pagsulat at pasalitang komunikasyon ng mga mag-aaral sa Baitang 8. Ang mga resulta ng pag-aaral ay nagsilbing batayan sa pagbuo ng mga angkop na estratehiya at plano ng pagpapabuti sa pagtuturo ng Filipino sa antas sekondarya. Ang pag-aaral na ito ay gumamit ng deskriptibong korelasyonal na disenyo ng pananaliksik upang suriin ang implementasyon ng mga gawain sa pagsulat na nakaangkop sa konteksto sa kasanayan sa pagsulat at pasalitang komunikasyon ng mga mag-aaral sa Baitang 8. Pinili ang ganitong disenyo dahil layunin nitong matukoy ang antas ng implementasyon ng mga gawain at ang kaugnayan nito sa kasanayan sa komunikasyon ng mga mag-aaral, batay sa kanilang aktwal na karanasan sa pagkatuto nang walang interbensyong isinasagawa. Sa pamamagitan ng ganitong disenyo, naipapakita ang ugnayan ng dalawang baryabol sa natural na kalagayan ng pag-aaral. Sa pangangalap ng datos, gumamit ang mananaliksik ng talatanungan (survey questionnaire) upang makuha ang pananaw ng mga mag-aaral tungkol sa implementasyon ng mga gawain sa pagsulat na nakaangkop sa konteksto at sa antas ng kanilang kasanayan sa pagsulat at pasalitang komunikasyon. Ang talatanungan ay ipinamahagi sa mga piling mag-aaral sa Baitang 8, at sinagot nila ito nang tapat upang makalikom ng makabuluhang datos para sa pag-aaral. Bukod sa talatanungan, ginamit din ang mga marka ng mga mag-aaral sa Filipino bilang karagdagang batayan ng kanilang kasanayan sa pagsulat at pasalitang komunikasyon. Ang mga datos mula sa survey at marka ay pinagsama-sama, inayos, at sinuri gamit ang mga angkop na pamamaraang istatistikal tulad ng tinimbang na karaniwan (weighted mean) at Pearson Product Moment Correlation upang matukoy ang antas ng implementasyon at ang ugnayan nito sa kasanayan ng mga mag-aaral. Sa ganitong paraan, nabigyan ng malinaw at obhetibong pagtingin ang relasyon ng implementasyon ng mga gawain sa pagsulat na nakaangkop sa konteksto at ng kasanayan sa pagsulat at pasalitang komunikasyon ng mga mag-aaral sa Baitang 8 batay sa kanilang aktwal na datos at karanasan sa pagkatuto.
Ang pag-aaral na ito ay naglalayong matukoy ang ugnayan ng mga pangunahing baryabol sa kasanayan ng mga mag-aaral sa Baitang 8. Sinusuri nito ang relasyon ng mga indikador sa pagsulat at komunikasyon, antas ng pagbasa, at antas ng pagsulat upang malaman kung may makabuluhang kaugnayan ang mga ito sa isa’t isa. Sa pamamagitan ng istatistikal na pagsusuri, naipapakita ang antas ng ugnayan ng mga kasanayang pangwika ng mga mag-aaral. Sa unang ugnayan, natuklasan na may napakalakas at makabuluhang ugnayan sa pagitan ng mga indikador sa pagsulat at komunikasyon at antas ng pagbasa. Ipinahihiwatig nito na ang mas mataas na kalidad ng pagsulat at komunikasyon ay kaakibat ng mas mataas na antas ng pagbasa ng mga mag-aaral. Dahil dito, tinanggihan ang null na palagay. Sa ikalawang ugnayan, natuklasan din na may napakalakas at makabuluhang ugnayan sa pagitan ng mga indikador sa pagsulat at komunikasyon at antas ng pagsulat. Ipinapakita nito na ang mahusay na implementasyon ng mga gawain sa pagsulat at komunikasyon ay nakatutulong sa pagtaas ng kasanayan sa pagsulat ng mga mag-aaral. Dahil dito, tinanggihan din ang null na palagay. Sa ikatlong ugnayan, lumabas na may napakalakas at halos perpektong positibong ugnayan sa pagitan ng antas ng pagbasa at antas ng pagsulat. Ipinahihiwatig nito na ang pagbasa at pagsulat ay magkaugnay at sabay na umuunlad bilang mga kasanayang pangwika ng mga mag-aaral. Muli, tinanggihan ang null na palagay. Sa kabuuan, ipinapakita ng mga resulta na ang lahat ng baryabol ay may napakalakas at makabuluhang ugnayan sa isa’t isa. Ipinahihiwatig nito na ang sabayang pagpapaunlad ng pagbasa, pagsulat, at komunikasyon ay mahalaga sa paghubog ng kasanayang pangwika at akademikong pagganap ng mga mag-aaral sa Baitang 8.
Keywords: Implementasyon, Gawin sa Pagsulat, Konteksto sa Kasanayan, Pagsulat, Pasalitang Komunikasyon, Baitang 8
PANIMULA
Ang mga gawain sa pagsulat na naka-angkop sa konteksto ay tumutukoy sa mga aktibidad sa pagtuturo na isinasaayos batay sa karanasan, interes, at kapaligiran ng mga mag-aaral. Sa pamamagitan ng ganitong mga gawain, nagkakaroon ng mas makabuluhang paraan upang maipahayag ng mag-aaral ang kanyang ideya, damdamin, at pananaw sa parehong pasulat at pasalitang paraan. Ang mga gawain ay hindi lamang nakatuon sa pagsunod sa pormal na balarila o istruktura ng pangungusap kundi sa aktwal na paggamit ng wika sa mga sitwasyong may kaugnayan sa kanilang pang-araw-araw na karanasan.
Sa konteksto ng Baitang 8, napapansin ng mga guro na maraming mag-aaral ang nahihirapang ayusin ang kanilang ideya sa lohikal na paraan, magplano ng teksto, at maipahayag ang kanilang kaisipan sa pormal at organisadong paraan. Dahil dito, mahalaga ang paggamit ng mga contextualized writing activities tulad ng pagsulat ng talaarawan, liham, replektibong sanaysay, malikhaing kwento, at mga ulat na may kaugnayan sa personal na karanasan ng mag-aaral. Ang ganitong pamamaraan ay tumutulong upang mas madali nilang maunawaan ang layunin ng pagsulat at maipahayag ang kanilang ideya nang malinaw.
Isa pang dahilan sa pagpili ng paksa ay ang interes ng mananaliksik sa wika bilang pangunahing kasangkapan sa pagkatuto at komunikasyon. Pinahahalagahan ng mananaliksik ang papel ng wikang Filipino sa paghubog ng kaisipan at kakayahan ng mga mag-aaral, lalo na sa akademikong konteksto. Nais ding suriin ang aktuwal na paggamit ng wika ng mga mag-aaral sa pamamagitan ng mga gawain sa pagsulat na naka-angkop sa kanilang karanasan at kapaligiran. Sa kabuuan, ang pag-aaral na ito ay bunga ng personal na layunin ng mananaliksik na makatulong sa paglinang ng mas mahusay na kasanayan sa komunikasyon ng mga mag-aaral sa Baitang 8.
Ayon kay Santos (2021), ang paggamit ng mga gawain sa pagsulat na naka-angkop sa konteksto ay nakatutulong sa paglinang ng malinaw na kasanayan sa komunikasyon ng mga mag-aaral. Napag-alaman sa kanyang pag-aaral na kapag ang mga aralin ay kaugnay sa karanasan at interes ng mag-aaral, mas aktibo ang kanilang pakikilahok sa klase at mas mataas ang antas ng pag-unawa sa aralin.
Isa sa mga pangunahing suliraning naranasan ng mananaliksik ay ang kakulangan ng kumpiyansa ng mga mag-aaral sa paggamit ng wika, lalo na sa pasalitang komunikasyon. Marami sa kanila ang nag-aatubiling magsalita sa harap ng klase dahil sa takot na magkamali sa gramatika at pagbigkas. Bukod dito, nahihirapan ang ilang mag-aaral sa pagsulat ng malinaw at organisadong teksto at may limitadong bokabularyo sa Filipino, na nakakaapekto sa kanilang kakayahang maipahayag ang kanilang mga ideya sa pormal at akademikong paraan. Ang mababang partisipasyon sa mga gawaing pasulat at pasalita ay isa ring hamon na nagpatibay sa pangangailangan ng pag-aaral.
Sa huli, nakikita ng mananaliksik na mahalagang isagawa ang pag-aaral upang makabuo ng konkretong datos at gabay sa pagpapabuti ng mga estratehiya sa pagtuturo. Ang resulta ng pananaliksik ay inaasahang makatutulong hindi lamang sa paglinang ng kasanayan ng mag-aaral sa pagsulat at pasalitang komunikasyon, kundi pati na rin sa pagpapabuti ng mga pamamaraan ng pagtuturo ng wika sa sekondaryang edukasyon. Dahil dito, karapat-dapat at kinakailangan ang pagsusuri sa paksa upang matugunan ang kasalukuyang kakulangan at maitaguyod ang mas epektibong pagkatuto.
see PDF attachment for more information